Bowling for Iraq

Tja. Je moet toch wat? Dan maar zo.

Zwaar zuigend
Hmja. Ik probeerde dus dit Blog te verhuizen naar een andere lokatie, maar het archief deed niet mee enzo, en de oude Blogger-site bleef ook staan zodat je niet doorhad dat ik verhuisd was enzo... kortom: kut. Dus nu weer terug. Hier. Jammer, maar de banner blijft.

WWW-Verjaardag!
Omdat op 14 maart 1993 de eerste versie van Mosaic uitkwam, vieren we vandaag de 10e verjaardag van het WorldWideWeb. Mensen die hierdoor overmand worden door nostalgische gevoelens, kunnen hier hun hart ophalen.

Dit is 'm dan.
De bal waarmee "we" de WK-finale 1974 verloren. Nu te koop.

Met een beetje mazzel...
Is mijn weblog nu verhuisd... Maar mazzel heb ik niet vaak, dus...

Twéé banners?!
Kijk, dat zuigt. Ik weet niet of jij ze nu ook nog ziet, maar ik zie nu al een paar dagen twee van die klotebanners van Blogspot bovenaan het scherm. Ik dacht dat Google het béter ging maken...

Oh. Nu is het er weer één. Zuigt ook.

I just want bang bang bang!
En zo is het maar net! De nieuwe zomerhit, wat mij betreft :-)

Saddam, be afraid. Be very, very afraid.
Maak kennis met het geheime wapen van de VS!

Lampenlul
Fabrikanten van lampen moeten dood. Duidelijk? De argeloze lezer denkt nu: hoezo dat dan? Welnu, die heeft nog nooit een plafonnière, zoals je die bij Gamma, Karwei, Kwantum of Praxis kunt kopen, aan het plafond proberen te bevestigen. Ik eis dat de ontwerpers van dat vuilnis op zo kort mogelijke termijn standrechtelijk worden geëxecuteerd. Maar goed. Hij hangt. Na twee uur schelden.

Beng! Beng! Poef! Paf! Pis!
Ongecompliceerd en zonder gezeik gewoon tuig afknallen in deze toch wel hevige flase-game. Een of andere instructeur (of is dat ook tuig?) schreeuwt iets tegen je, in het Deens, dus het zal wel een scheldwoord zijn. Afknallen dus. "Hoe en Wat In Het Deens" is immers voor mietjes. Vragen stellen kan altijd nog. Later.

On sale NOW!
Tja, snap ik. Dat wil geen hond meer hebben natuurlijk, zo'n
setje met van die enge vlaggen erop.

Schuifkaas?
Goed, ik heb de culturele bagage van die doodenkele bezoeker van dit log dus overschat. Men weet niet wat schuifkaas is. Opletten dan, bek houwe en lezen:
Maar gelukkig was er ook af en toe de schuifkaas. Al een uur van tevoren zaten we aan tafel te likkebaarden, als we wisten dat papa een plak schuifkaas mee naar huis had genomen. Mama floot een vrolijk deuntje terwijl ze voor ons alle negentien een dikke plak brood afsneed en besmeerde met een dikke laag echte roomboter. Dan haalde papa de plak schuifkaas uit zijn borstzak en legde hem op de eerste boterham. Die was altijd voor hemzelf, dat was logisch.
Vervolgens begon hij voorzichtig te eten, de bovenlip hoog opgetrokken. Met zijn voortanden schoof hij de plak kaas telkens een stukje achteruit, voordat hij een hap uit de onderliggende boterham nam. Lekker kauwen, dan weer de plak een stukje achteruitschuiven met de boventanden, weer een hap brood met boter… enzovoort.
Als papa zijn laatste hap nam, ving mama de plak kaas voorzichtig op op de volgende plak brood, en dan mocht Freerk, mijn oudste broer, de boterham met schuifkaas eten.
Wat lag je dan 's avonds heerlijk in je warme bedje te dromen van die zeldzame maaltijd, die gekoesterde avond dat je in ieder geval een plak kaas op je brood had gehad!
Had je ook zelf wel kunnen vinden, met Google ofzo. Hier dus.

Effe filmpie pakken
Neon heeft het weekend weer doorstaan, en jawel, daar is hij weer met meteen als eerste een hele fijne link naar beeldmateriaal van een steniging in Iran. In vele kwaliteitsvarianten, om u zo goed mogelijk van dienst te zijn. Waarschuwing: Dit is écht geen fijn filmpje. Toch kijken? Zelf weten.